Türkiye Cumhuriyeti Anayasası · 2709 sayılı Kanun
Madde 138: Mahkemelerin bağımsızlığı
Hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar; Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hakimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz. Görülmekte olan bir dava hakkında Yasama Meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili soru sorulamaz, görüşme yapılamaz veya herhangi bir beyanda bulunulamaz. Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez.
Madde açıklaması
Yargıya emir ve müdahale yasaktır; mahkeme kararlarına uyulması ve gecikmeden uygulanması zorunludur.
Hâkimler bağımsızdır; Anayasa, kanun ve hukuka uygun vicdani kanaatle hüküm verir. Hiçbir makam veya kişi yargı yetkisinin kullanımı için emir, talimat, genelge, tavsiye veya telkinde bulunamaz.
Devam eden dava hakkında Mecliste yargı yetkisinin kullanımına ilişkin soru, görüşme ve beyan yapılamaz.
Yasama, yürütme ve idare mahkeme kararlarına uyar; kararları değiştiremez ve uygulanmasını geciktiremez. Bağımsızlık karar sonrasında uygulanma güvencesiyle tamamlanır.