Türkiye Cumhuriyeti Anayasası · 2709 sayılı Kanun
Madde 44: Toprak mülkiyeti
Devlet, toprağın verimli olarak işletilmesini korumak ve geliştirmek, erozyonla kaybedilmesini önlemek ve topraksız olan veya yeter toprağı bulunmayan çiftçilikle uğraşan köylüye toprak sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri alır. Kanun, bu amaçla, değişik tarım bölgeleri ve çeşitlerine göre toprağın genişliğini tespit edebilir. Topraksız olan veya yeter toprağı bulunmayan çiftçiye toprak sağlanması, üretimin düşürülmesi, ormanların küçülmesi ve diğer toprak ve yeraltı servetlerinin azalması sonucunu doğuramaz. Bu amaçla dağıtılan topraklar bölünemez, miras hükümleri dışında başkalarına devredilemez ve ancak dağıtılan çiftçilerle mirasçıları tarafından işletilebilir. Bu şartların kaybı halinde, dağıtılan toprağın Devletçe geri alınmasına ilişkin esaslar kanunla düzenlenir.
Madde açıklaması
Devlet verimli toprağı korur ve toprağı yetersiz çiftçiyi destekler; dağıtılan topraklar özel devir ve işletme koşullarına tâbidir.
Devlet toprağın verimli işletilmesini koruyup geliştirmek, erozyonu önlemek ve yeterli toprağı olmayan çiftçi köylüye toprak sağlamak için tedbir alır. Kanun tarım bölge ve türlerine göre toprak genişliğini belirleyebilir.
Toprak sağlama, üretimin düşmesine, ormanların küçülmesine veya diğer toprak ve yeraltı servetlerinin azalmasına yol açamaz. Hüküm dağıtım amacını bu sınırlarla birlikte düzenler.
Dağıtılan topraklar bölünemez; miras dışında devredilemez ve yalnız dağıtılan çiftçilerle mirasçıları tarafından işletilebilir. Koşullar kaybolursa Devletçe geri alma esasları kanunla belirlenir.