Ceza Muhakemesi Kanunu · 5271 sayılı Kanun
Madde 101: Tutuklama kararı
(1) Soruşturma evresinde şüphelinin tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturma evresinde sanığın tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen mahkemece karar verilir. Bu istemlerde mutlaka gerekçe gösterilir ve adlî kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını belirten hukukî ve fiilî nedenlere yer verilir.
(2) Tutuklamaya, tutuklamanın devamına veya bu husustaki bir tahliye isteminin reddine ilişkin kararlarda;
a) Kuvvetli suç şüphesini,
b) Tutuklama nedenlerinin varlığını,
c) Tutuklama tedbirinin ölçülü olduğunu,
d) Adli kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını, gösteren deliller somut olgularla gerekçelendirilerek açıkça gösterilir. Kararın içeriği şüpheli veya sanığa sözlü olarak bildirilir, ayrıca bir örneği yazılmak suretiyle kendilerine verilir ve bu husus kararda belirtilir.
(3) Tutuklama istenildiğinde, şüpheli veya sanık, kendisinin seçeceği veya baro tarafından görevlendirilecek bir müdafiin yardımından yararlanır.
(4) Tutuklama kararı verilmezse, şüpheli veya sanık derhâl serbest bırakılır.
(5) Bu madde ile 100 üncü madde gereğince verilen kararlara itiraz edilebilir.
Madde açıklaması
Tutuklama kararı, adli kontrolün neden yetersiz kalacağını da gösteren somut gerekçeye dayanmalıdır.
Soruşturmada savcının istemi üzerine sulh ceza hâkimi, kovuşturmada ise mahkeme karar verir. Kuvvetli şüphe, tutuklama nedeni, ölçülülük ve adli kontrolün yetersizliği kararda somut olgularla açıklanır. Aynı gerekçelendirme yükümlülüğü tutukluluğun devamı ve tahliye talebinin reddi için de geçerlidir.
Tutuklama istendiğinde şüpheli veya sanık müdafi yardımından yararlanır. Karar sözlü olarak bildirilir ve yazılı örneği verilir. Tutuklamaya ilişkin kararlara itiraz mümkündür; tutuklama kararı verilmezse kişi derhâl serbest bırakılır.