Ceza Muhakemesi Kanunu · 5271 sayılı Kanun
CMK Madde 98 — Yakalama emri ve nedenleri
Yakalama emri, soruşturma veya kovuşturmadaki duruma göre kanunun yetkilendirdiği merci tarafından düzenlenir.
CMK Madde 98 açıklaması
Soruşturmada çağrıya gelmeyen veya çağrı yapılamayan şüpheli için savcının istemi üzerine sulh ceza hâkimi yakalama emri verebilir. Tutuklama isteminin reddine itirazı inceleyen merci de bu yetkiyi kullanabilir. Kovuşturmada kaçak sanık hakkındaki emir hâkim veya mahkeme tarafından düzenlenir.
Yakalandıktan sonra kolluktan, tutukevinden veya ceza infaz kurumundan kaçışta savcı ve kolluğun da emir düzenleme yetkisi vardır. Emrin kişinin eşkâlini, bilinen kimliğini, yüklenen suçu ve götürüleceği yeri göstermesi gerekir. Yakalama emri, tek başına tutuklama veya mahkûmiyet kararı sayılmaz.
CMK Madde 98 resmî metni
Yakalama emri ve nedenleri
Madde 98 – (1) (Değişik: 25/5/2005 – 5353/10 md.) Soruşturma evresinde çağrı üzerine gelmeyen veya çağrı yapılamayan şüpheli hakkında, Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından yakalama emri düzenlenebilir. Ayrıca, tutuklama isteminin reddi kararına itiraz halinde, itiraz mercii tarafından da yakalama emri düzenlenebilir. (2) Yakalanmış iken kolluk görevlisinin elinden kaçan şüpheli veya sanık ya da tutukevi veya ceza infaz kurumundan kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında Cumhuriyet savcıları ve kolluk kuvvetleri de yakalama emri düzenleyebilirler. (3) Kovuşturma evresinde kaçak sanık hakkında yakalama emri re'sen veya Cumhuriyet savcısının istemi üzerine hâkim veya mahkeme tarafından düzenlenir. (4) Yakalama emrinde, kişinin açık eşkâli, bilindiğinde kimliği ve yüklenen suç ile yakalandığında nereye gönderileceği gösterilir.