Kentkuran Hukuk ve Arabuluculuk

Kanuna dön

Türk Borçlar Kanunu · 6098 sayılı Kanun

Madde 414: Genel olarak

İşveren, işin görülmesinin gerektirdiği her türlü harcama ile işçiyi işyeri dışında çalıştırdığı takdirde, geçimi için zorunlu olan harcamaları da ödemekle yükümlüdür. Yazılı olarak yapılmış bir hizmet veya toplu iş sözleşmesinde, bizzat işçi tarafından karşılanması kararlaştırılan harcamaların, işçiye götürü biçimde günlük, haftalık veya aylık olarak ödenmesi öngörülebilir. Ancak bu ödeme, zorunlu harcamaları karşılayacak miktardan az olamaz. Zorunlu harcamaların kısmen veya tamamen işçi tarafından bizzat karşılanmasına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.

Madde açıklaması

İşin zorunlu harcamalarını işverene yükler ve götürü gider ödemesine alt sınır koyar.

İşin gerektirdiği harcamalar ve dışarıda çalışmada zorunlu geçim giderleri işverence ödenir. Yazılı bireysel veya toplu sözleşmeyle günlük, haftalık ya da aylık götürü ödeme belirlenebilir.

Götürü tutar zorunlu giderden az olamaz. Bu giderleri tümüyle veya kısmen işçiye bırakan anlaşmalar geçersizdir.