Türk Medenî Kanunu · 4721 sayılı Kanun
Madde 184: Boşanmada yargılama usulü
Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tâbidir: 1. Hâkim, boşanma veya ayrılık davasının dayandığı olguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe, bunları ispatlanmış sayamaz. 2. Hâkim, bu olgular hakkında gerek re'sen, gerek istem üzerine taraflara yemin öneremez. 3. Tarafların bu konudaki her türlü ikrarları hâkimi bağlamaz. 4. Hâkim, kanıtları serbestçe takdir eder. 5. Boşanma veya ayrılığın fer'î sonuçlarına ilişkin anlaşmalar, hâkim tarafından onaylanmadıkça geçerli olmaz. 6. Hâkim, taraflardan birinin istemi üzerine duruşmanın gizli yapılmasına karar verebilir.
Madde açıklaması
Boşanma yargılamasında hâkim, olguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe ispatlanmış sayamaz ve tarafların ikrarıyla bağlı değildir.
Boşanma yargılaması genel usul kurallarına tâbidir, ancak maddede sayılan özel kurallar saklıdır. Bu kurallar boşanmanın kamu düzeniyle ilgisinden doğar.
Birinci kural ispata ilişkindir: hâkim, davanın dayandığı olguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe bunları ispatlanmış sayamaz. İkinci kural, hâkimin bu olgular hakkında ne re'sen ne de istem üzerine taraflara yemin önerebilmesidir. Üçüncü kurala göre de tarafların bu konudaki ikrarları hâkimi bağlamaz.
Sonuç olarak taraflar anlaşarak boşanma sebebini yaratamaz; hâkimin kendi kanaati aranır. Maddenin devamındaki kurallar delil ve yemin bakımından benzer sınırlar getirir.