TMK m.169 uyarınca boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re'sen alır. Bu kapsamda hükmedilen nafakaya 'tedbir nafakası' denir.

Tedbir nafakası, talep edilmese bile hâkim tarafından kendiliğinden hükmedilebilir. Miktarı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek belirlenir; davanın açıldığı tarihten itibaren işler ve kararın kesinleşmesine kadar devam eder.

Çocuğun velayetinin dava süresince hangi ebeveynin yanında kalacağı da hâkim tarafından geçici tedbir kararıyla düzenlenir. Bu kararda yine çocuğun üstün yararı ilkesi esas alınır; çocuğun mevcut yaşam koşullarını korumak, okulunu ve sosyal çevresini sürdürmek öncelikli kriterlerdir.

Velayet kendisine verilmeyen eş için kişisel ilişki günleri ve saatleri belirlenir. Uygulamada hafta sonları, dini bayramların belirli günleri ve yaz tatilinin bir bölümü kişisel ilişki süresi olarak düzenlenir.

Aile içi şiddet veya tehdit söz konusu ise 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun devreye girer. Şiddete uğrayan veya uğrama tehlikesi bulunan eş, hakim veya mülki amirden uzaklaştırma, iletişim kurma yasağı, evden uzaklaştırma gibi koruyucu tedbirler talep edebilir.

Bu tedbirler aciliyet halinde mülki amir tarafından, sonrasında ise Aile Mahkemesi'nce karara bağlanır ve kolluk eliyle uygulanır. Tedbire aykırı davranan kişi hakkında zorlama hapsi uygulanır.

Aile hukuku dosyalarında hukuki değerlendirme, tarafların kusur durumu, çocukların üstün yararı, ekonomik koşullar ve delillerin hukuka uygunluğu birlikte gözetilerek yapılır. Mesaj kayıtları, tanık beyanları, banka hareketleri, sağlık raporları ve kolluk başvuruları ancak usulüne uygun biçimde sunulduğunda etkili olur.

Boşanma, nafaka, velayet, tazminat ve mal rejimi talepleri birbirinden bağımsız sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle dava dilekçesinde hangi talebin hangi vakıaya ve hangi delile dayandığı açık biçimde kurulmalıdır.

Çocuklara ilişkin uyuşmazlıklarda mahkeme, tarafların beyanından çok çocuğun fiziksel, duygusal, eğitimsel ve sosyal ihtiyaçlarını esas alır. Sosyal inceleme raporları, okul düzeni, sağlık durumu ve ebeveynlerin iletişim biçimi kararın değerlendirilmesinde önemli rol oynar.