Çocuğun üstün yararı ilkesi, hem TMK hem de Türkiye'nin taraf olduğu Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3. maddesinde temel ilke olarak benimsenmiştir. Velayet kararında çocuğun fiziksel, ruhsal, eğitsel ve sosyal gelişim ihtiyaçlarının hangi ebeveyn tarafından daha iyi karşılanabileceği değerlendirilir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihadına göre çocuğun yaşının küçük olması, anne bakım ve şefkatine olan ihtiyaç gibi etkenler genellikle anne lehine ağırlık kazansa da, somut olayın koşulları aksini gerektiriyorsa velayet babaya da verilebilir. Annenin uygunsuz yaşam tarzı, çocuğa karşı ilgisizliği veya psikolojik elverişsizlik bu kararı etkiler.

Yargıtay uygulamasında çocuğun yaşı ve olgunluk düzeyi birlikte değerlendirilir; idrak çağında olduğu kabul edilen çocuk uygun ortamda dinlenir. Çocuğun beyanı tek başına bağlayıcı olmasa da hâkimin takdirinde önemli bir veri oluşturur. Gerekli görüldüğünde pedagog, psikolog veya sosyal hizmet uzmanı raporu alınabilir.

TMK m.183 uyarınca ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması halinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alır. Velayet kendisine bırakılan ebeveynin çocuğa yönelik şiddeti, ihmali veya çocuğun ruhsal-fiziksel gelişimini olumsuz etkileyen tutumu da değişiklik sebebidir.

Velayetin değiştirilmesi davası Aile Mahkemesi'nde açılır ve süreye bağlı değildir; yeni şartlar ortaya çıktıkça her zaman açılabilir.

Aile hukuku dosyalarında hukuki değerlendirme, tarafların kusur durumu, çocukların üstün yararı, ekonomik koşullar ve delillerin hukuka uygunluğu birlikte gözetilerek yapılır. Mesaj kayıtları, tanık beyanları, banka hareketleri, sağlık raporları ve kolluk başvuruları ancak usulüne uygun biçimde sunulduğunda etkili olur.

Boşanma, nafaka, velayet, tazminat ve mal rejimi talepleri birbirinden bağımsız sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle dava dilekçesinde hangi talebin hangi vakıaya ve hangi delile dayandığı açık biçimde kurulmalıdır.

Çocuklara ilişkin uyuşmazlıklarda mahkeme, tarafların beyanından çok çocuğun fiziksel, duygusal, eğitimsel ve sosyal ihtiyaçlarını esas alır. Sosyal inceleme raporları, okul düzeni, sağlık durumu ve ebeveynlerin iletişim biçimi kararın değerlendirilmesinde önemli rol oynar.