İştirak nafakası, çocuk için ödenir ve çocuğun hakkıdır; velayet sahibi eşin değil. TMK m.327, çocuğun bakım ve eğitim giderlerinin ana ve baba tarafından karşılanacağını, m.328 ise nafakanın çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşullarına uygun olacağını düzenler.

İştirak nafakası, talep edilmemiş olsa dahi hâkim tarafından re'sen takdir edilir. Bu, çocuğun korunması ilkesinin doğal sonucudur.

Nafaka miktarı belirlenirken çocuğun yaşı, eğitim seviyesi, sağlık durumu, alıştığı yaşam standardı; nafaka borçlusunun gelir durumu, malvarlığı ve diğer çocuklarına yönelik yükümlülükleri dikkate alınır. Geliri sınırlı olan borçlu bakımından da çocuğun giderlerine uygun bir katkı belirlenebilir.

Eğitim, özel kurs, sağlık harcamaları gibi olağan dışı giderler için ek talepte bulunulması mümkündür. Çocuk ergin olduktan sonra eğitimi devam ediyorsa iştirak nafakası kendiliğinden sürmez; koşulları varsa yardım nafakası ayrıca talep edilir (TMK m.328/2 ve m.364).

İştirak nafakası, kural olarak çocuğun ergin olduğu (18 yaşını doldurduğu) tarihte sona erer. Ancak çocuk eğitimine devam ediyorsa, eğitim hayatı boyunca nafakanın devam etmesi 'yardım nafakası' adı altında talep edilebilir (TMK m.328/2 ve m.364).

Nafaka miktarının değişen ekonomik koşullara uyarlanması için artırım davası açılabilir. Artırımda önceki karar tarihi, çocuğun artan ihtiyaçları, tarafların gelir değişikliği ve enflasyon göstergeleri birlikte değerlendirilir.

Aile hukuku dosyalarında hukuki değerlendirme, tarafların kusur durumu, çocukların üstün yararı, ekonomik koşullar ve delillerin hukuka uygunluğu birlikte gözetilerek yapılır. Mesaj kayıtları, tanık beyanları, banka hareketleri, sağlık raporları ve kolluk başvuruları ancak usulüne uygun biçimde sunulduğunda etkili olur.

Boşanma, nafaka, velayet, tazminat ve mal rejimi talepleri birbirinden bağımsız sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle dava dilekçesinde hangi talebin hangi vakıaya ve hangi delile dayandığı açık biçimde kurulmalıdır.

Çocuklara ilişkin uyuşmazlıklarda mahkeme, tarafların beyanından çok çocuğun fiziksel, duygusal, eğitimsel ve sosyal ihtiyaçlarını esas alır. Sosyal inceleme raporları, okul düzeni, sağlık durumu ve ebeveynlerin iletişim biçimi kararın değerlendirilmesinde önemli rol oynar.