TMK m.174/1 üç şart arar: (i) boşanmaya hükmedilmiş olmalı, (ii) tazminat isteyen eşin mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenmiş olmalı, (iii) talep eden eşin kusuru, davalı eşten daha hafif olmalıdır. Mevcut menfaat olarak eşin sosyal güvencesi, beklenen menfaat olarak ise miras hakkı veya birlikte yaşamın sağlayacağı ekonomik kazançlar dikkate alınır.

Maddi tazminat miktarı, hâkim tarafından tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evliliğin süresi, kusur dağılımı ve hakkaniyet gözetilerek belirlenir. Toplu olarak veya irat şeklinde ödenebilir.

TMK m.174/2 boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesini isteyebileceğini düzenler. Manevi tazminat, kişilik haklarının ihlalinin telafisi amacını taşır.

Aldatma, fiziksel veya psikolojik şiddet, sürekli aşağılama, ailenin yanında küçük düşürme gibi davranışlar manevi tazminatın tipik sebeplerindendir. Miktar, paradan beklenen tatmin işlevini gerçekleştirecek ölçüde ancak zenginleşme aracı olmayacak biçimde belirlenir.

TMK m.178'e göre evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. Bu nedenle tazminat talebi, ya boşanma davasıyla birlikte ya da boşanma kesinleştikten sonra bir yıl içinde ayrı bir davayla ileri sürülmelidir.

Görevli mahkeme Aile Mahkemesi'dir. Tazminat boşanma davasıyla birlikte istenmişse aynı dosyada karara bağlanır.

Aile hukuku dosyalarında hukuki değerlendirme, tarafların kusur durumu, çocukların üstün yararı, ekonomik koşullar ve delillerin hukuka uygunluğu birlikte gözetilerek yapılır. Mesaj kayıtları, tanık beyanları, banka hareketleri, sağlık raporları ve kolluk başvuruları ancak usulüne uygun biçimde sunulduğunda etkili olur.

Boşanma, nafaka, velayet, tazminat ve mal rejimi talepleri birbirinden bağımsız sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle dava dilekçesinde hangi talebin hangi vakıaya ve hangi delile dayandığı açık biçimde kurulmalıdır.

Çocuklara ilişkin uyuşmazlıklarda mahkeme, tarafların beyanından çok çocuğun fiziksel, duygusal, eğitimsel ve sosyal ihtiyaçlarını esas alır. Sosyal inceleme raporları, okul düzeni, sağlık durumu ve ebeveynlerin iletişim biçimi kararın değerlendirilmesinde önemli rol oynar.